Mühendis Venkatesh Rao, bir denemesinde AI elitelerinin zekayı, merkantilistlerin bir zamanlar altını biriktirdiği gibi biriktirebileceğini, onu genişleyen bir varlık yerine kıt ve tehlikeli bir kaynak olarak gördüklerini savunuyor. Teknoloji blogu Contraptions'ta Rao, modern AI korkularını merkantilizmle karşılaştırıyor ve bazı yöneticilerin güvenlik endişelerini siyasi nüfuz için kullandığını, modelleri pahalı tutmak ve rakiplerden saklamak istediklerini belirtiyor. Zekayı sınırlı bir şey olarak görmek yerine, Rao, yapay zekaya açık erişimin insan fikirlerine olan talebi büyük ölçüde artıracağını öne sürüyor.
Birçok kişi yapay zekanın yaygın iş kayıplarına yol açacağından endişe ederken, Rao, AI'nın aslında karmaşık projeleri mümkün ve uygun maliyetli hâle getireceğini, insanların daha fazla düşünmesini ve yaratmasını sağlayacağını savunuyor. Erken kapitalizmde insanların tüketim malları satın alabilmek için daha çok çalıştığı döneme bir paralel çizen Rao, gelecekte otonom AI ajanlarının kendi projelerini yürüteceği ve zekâ için yeni bir talep yaratacağı bir senaryo hayal ediyor. İleriye dönük temel siyasi odak, eski bilgi işlerini umutsuzca korumak yerine AI'ya adil erişimin sağlanması olmalıdır.
Bu bakış açısı, açıkça erişilebilir AI modellerini toplumsal istikrar için bir tehdit olarak gören bazı teknoloji yöneticilerinin hâkim anlatısına meydan okur. Yapay zekayı biriktirilen bir meta yerine bol bir kaynak olarak yeniden tanımlayarak, Rao demokratik dağıtımın önemini vurgular. Bu ekonomik dönüşümün anlaşılması, politikaların kısıtlayıcı ve elit kontrolündeki AI dağıtımından ziyade adil erişimi hedeflemesini sağlar.